Skala wg Grafa

W oparciu o linie dachu chrzęstnego, dachu kostnego i brzegu kostnego oraz kąty zawarte między ww. liniami profesor Graf zaproponował klasyfikację stawów biodrowych z podziałem na cztery główne typy:

Typ I Przedstawia prawidłowo ukształtowany staw biodrowy, który w badaniu przedmiotowym jest prawidłowy. Czytaj więcej o typie I
Kąt dachu kostnego (kąt α) wynosi co najmniej 60 stopni co gwarantuje jego dobry rozwój. Jeżeli występ kostny panewki jest ostry lub tępy, dach chrzestny jest wąski i długi a kąt dachu chrzestnego (kąt β) jest mniejszy od 55 stopni, to biodro o takich parametrach określamy jako typ lA. Jeśli kąt beta przyjmuje wartości powyżej 55 stopni, staw taki określamy mianem IB.
Typ II wystarczająco ukształtowana panewka utrzymuje głowę kości udowej. Występ kostny panewki jest okrągły lub spłaszczony. Dach chrzestny jest szeroki i jeszcze pokrywa głowę kości udowej. Czytaj więcej o typie II
Typ II dzieli się na podtypy „A”, „B” i „C”. IIA – w tym typie wartość kąta α wynosi 50-59 stopni a kąt β jest większy od 55 stopni,  parametry takie do 12 tygodnia życia określane są jako fizjologiczne opóźnienie dojrzewania panewki – fizjologiczna dysplazja. Powyżej 12 tygodnia życia te same wartości parametrów są już nieprawidłowe i określane są jako typ IIB. W przypadku Kąta α o wartości 43-49 stopni i kąta β poniżej 77 stopni, oceniamy biodro jako typ lIC (biodro „krytyczne”,”zagrożone”). Jeżeli w badaniu klinicznym znajdujemy cechy niestabilności z objawem Ortolaniego to takie biodro określamy jako IIC niestabilne. Kiedy głowa przemieszcza się dalej a kąt β przekracza wartość graniczną decentracji powyżej 77 stopni to takie biodro zaliczamy do typu D.
Typ III opisuje dalszy niedorozwój stawu biodrowego. Charakteryzuje się źle wykształconym dachem kostnym panewki z płaskim brzegiem zewnętrznym, oraz poszerzonym i uniesionym ku górze dachem chrzęstnym. Czytaj więcej o typie III
 Typ III dzieli się na podtypy „A”, „B” w obu podtypach kąt α jest mniejszy od 43 stopni, a kąt β większy od 77 stopni. Jeśli przemieszczona część chrzęstna nie wykazuje cech uszkodzenia histologicznych struktur dachu chrzęstnego to wówczas staw określamy jako typ IIIA. W przypadku kiedy przyparcie głowy powoduje zbyt duży nacisk na dach chrząstny powodując uszkodzenie chrząstki to takie biodro kwalifikujemy jako typ IIIB.
Typ IV opisuje najcięższe zmiany dysplastyczne stawu biodrowego Czytaj więcej o typie IV
Typ IV określamy w przypadku kiedy głowa kości udowej nie posiada kontaktu z panewką. Dach chrzęstny znajduje się między głową a sylwetką kości biodrowej. Zarys torebki stawowej tworzy charakterystyczną muldę. W badaniu przedmiotowym biodro jest niestabilne. Kąt α jest mniejszy od 43 stopni a kąt β jest większy od 77 stopni.